حدیث، شعر و فضائل اهل بیت علیهم السلام

✅ اشعار مذهبی
✅ نشر معارف و احادیث اهل بیت
✅ فضایل اهل بیت از کتب اهل خلاف
✅ تقویم شیعه

صفحه اینستاگرام:
http://Instagram.com/_u/Hadis_Sher_Fazael

کانال تلگرام:
http://telegram.me/Hadis_Sher_Fazael

آخرین نظرات
  • ۱۹ خرداد ۰۰، ۲۳:۴۸ - سجاد
    احسنت
  • ۱۰ بهمن ۹۹، ۲۲:۴۱ - حسین بوذرجمهری
    عالی

۴۷ مطلب در شهریور ۱۳۹۸ ثبت شده است


ماه محرم در کلام امام رضا علیه السلام


شیخ صدوق رضوان الله عليه روایت کرده است:


حدثنا جعفر بن محمد بن مسرور رحمه الله ، قال: حدثنا الحسين بن محمد بن عامر ، عن عمه عبد الله بن عامر ، عن إبراهيم بن أبي محمود ، قال : قال الرضا عليه السلام : إن المحرم شهر كان أهل الجاهلية يحرمون فيه القتال ، فاستحلت فيه دماؤنا ، وهتكت فيه حرمتنا ، وسبي فيه ذرارينا ونساؤنا ، وأضرمت النيران في مضاربنا ، وانتهب ما فيها من ثقلنا ، ولم ترع لرسول الله صلى الله عليه وآله حرمة في أمرنا. إن يوم الحسين أقرح جفوننا ، وأسبل دموعنا ، وأذل عزيزنا ، بأرض كرب وبلاء ، أورثتنا الكرب والبلاء ، إلى يوم الانقضاء ، فعلى مثل الحسين فليبك الباكون ، فإن البكاء يحط الذنوب العظام. ثم قال عليه السلام : كان أبي صلوات الله عليه إذا دخل شهر المحرم لا يرى ضاحكا ، وكانت الكآبة تغلب عليه حتى يمضي منه عشرة أيام ، فإذا كان يوم العاشر كان ذلك اليوم يوم مصيبته وحزنه وبكائه ، ويقول: هو اليوم الذي قتل فيه الحسين صلوات الله عليه .


امام رضا علیه السلام فرمودند: محرم ماهى بود که اهل جاهلیت جنگ را در آن حرام می‌دانستند؛ ولی خون ما را در آن حلال شمردند و حرمت ما را هتک کردند و فرزندان و زنان ما را اسیر کردند و آتش به خیمه‏‌های ما زدند و آنچه در آن بود به تاراج بردند و در امر ما رعایتی از رسول خدا صلی الله علیه و آله نکردند، روز شهادت امام حسین علیه السلام چشمان ما را آزرده است و اشک ما را روان ساخت و عزیز ما را در زمین کربلا خوار کردند و گرفتاری و بلا به ما دچار ساخت تا روز قیامت، بر مانند حسین علیه السلام باید گریست، این گریه گناهان بزرگ را می‌ریزد. پدرم (حضرت امام کاظم علیه السلام) اینگونه بود که هنگامی ماه محرم می‌شد خنده بر لب نداشتند و اندوه بر ایشان غالب بود تا روز دهم، روز دهم روز مصیبت و حزن و گریه‏‌اش بود و می‌فرمودند: در این روز حسین کشته شد.


امالی شیخ صدوق، مجلس ۲۷، حدیث ۲، صفحه ۱۰۱، چاپ موسسه الاعلمی للمطبوعات

  • ۰ نظر
  • ۱۰ شهریور ۹۸ ، ۲۲:۳۲
  • مصطفی جمشیدی

تقویم شیعه


محرم الحرام


ماه محرم ماه پر حادثه‌ای است که اعظم آن‌ها شهادت سید الشهداء علیه السلام است. در روزهای ۱ ،۲، ۳، ۴، ۶، ۷، ۸، ۹، ۱۰، ۱۱، ۱۲، ۱۳، ۱۵، ۱۹، ۲۰، ۲۳، ۲۵، ۲۶، ۲۸ و ۲۹ این ماه وقایع رخ داده که اکثر آن‌ها مربوط به واقعه کربلاست. نزدیک شدن امام حسین علیه السلام به کربلا، ورود حضرت به این سرزمین و نامه برای اهل کوفه، ورود عمر بن سعد به کربلا، فتوای شریح قاضی به قتل امام حسین علیه السلام و تراکم لشکر یزید، ملاقات امام حسین علیه السلام با ابن سعد، منع آب از امام حسین علیه السلام، محاصره خیمه‌ها در کربلا، آمدن امان نامه برای فرزندان ام البنین علیهم السلام، در خواست تأخیر جنگ، آمدن لشکر تازه نفس به کربلا، خطابه امام حسین علیهم السلام برای اصحابش، سخنان امام علیه السلام با اهل بیتش، سخنان حضرت زینب کبری علیها السلام با امام حسین علیه السلام، همه اینها مراحلی از واقعه کربلاست که قبل از شهادت امام حسین علیه السلام در ماه محرم بوقوع پیوسته است. شهادت سید الشهداء امام حسین علیه السلام، شهادت قمر بنی هاشم حضرت عباس علیه السلام، شهادت حضرت علی اکبر علیه السلام، شهادت قاسم بن حسن علیهما السلام، شهادت باب الحوائج علی اصغر علیه السلام، شهادت عبد الله بن حسن علیه السلام، شهادت حبیب بن مظاهر اسدی و مسلم بن عوسجه، شهادت حر بن یزید ریاحی و جون غلام ابی ذر غفاری، و شهادت اصحاب باوفای امام حسین علیه السلام، شهادت زوجه وهب به دست غلام شمر، جلوه‌های بزرگ‌ترین پرونده شهادت است که در ماه محرم تحقق یافته است. آمدن ذو الجناح با یال خونین به خیمه فاطمیات، ماتم و ناله و گریه پردگیان حرم بر سید الشهداء علیه السلام و اولاد او، غارت اموال از خیام امام حسین علیه السلام، غارت لباس و زره از بدن مطهر شهدای کربلا، به آتش کشیدن خیمه های آل الله، فرار فاطمیات و علویات در بیابان‌ها، شهادت دختران کوچک در کنار خیمه‌ها، جدا شدن سرهای مطهر امام حسین علیه السلام و اهل بیت و اصحاب، وقایعی است که پس از شهادت امام حسین علیهم السلام به وقوع پیوسته، و همه در ماه محرم بوده است. رأس مطهر امام حسین علیه السلام در تنور خولی لعنت الله علیه در کوفه، حرکت کاروان اسرار از کربلا، حرکت اهل بیت امام حسین علیه السلام به سوی کوفه، دفن شهدای کربلا، ورود اهل بیت علیهم السلام به کوفه، اسرای اهل بیت علیهم السلام در مجلس ابن زیاد، اسرای اهل بیت علیهم السلام در زندان کوفه، خبر شهادت امام حسین علیهم السلام در مدینه و شام، شهادت عبد الله بن عفیف، وقایعی است که در ماه محرم کوفه به خود دیده است و سپس اهل بیت علیهم السلام در شهرهای عراق و شام گردانده شدند و در همین ماه بود که با شام رسیدند. وقایع دیگری در ماه محرم اتفاق افتاده که برخی قبل و بعضی دیگر بعد از واقعه کربلا بوده است ماجرای شعب ابی طالب علیه السلام، جنگ ذات الرقاع، اولین جمع آوری زکات، نوشتن صحیفه ملعونه، وفات حذیفه بن یمان قبل از ماجرای کربلا در ماه محرم بوقوع پیوسته است. قیام مردم مدینه بر علیه یزید پس از شهادت امام حسین علیه السلام، قتل ابن زیاد لعنت الله علیه، وفات ام سلمه و ماریه قبطیه دو همسر رسول خدا صلی الله علیه و آله، شهادت حضرت سجاد علیه السلام، خروج زید بن علی بن حسین علیه السلام، کلام عاشورایی امام رضا علیه السلام، تبعید امام جواد علیه السلام، وقایعی است که پس از شهادت امام حسین علیه السلام در ماه محرم اتفاق افتاده و ان شاء الله قیام حضرت مهدی علیه السلام نیز در ماه محرم و در روز عاشورا خواهد بود. این‌ها خلاصه وقایعی بود که در ماه محرم الحرام رخ داده، که ان شا الله به تفصیل آن‌ها خواهیم پرداخت.


تقویم شیعه، نوشته استاد حجت الاسلام عبد الحسین بندانی، صفحه ۱۳-۱۴

  • ۰ نظر
  • ۱۰ شهریور ۹۸ ، ۱۵:۵۱
  • مصطفی جمشیدی

تقویم شیعه


آخر ذی الحجه


۱- مرگ پدر ابو بکر


در آخر سال ۱۳ هجری قمری ابو قحافه عثمان بن عامر، پدر ابو بکر در سن ۹۷ یا ۹۹ یا ۱۰۴ سالگی از دنیا رفت. ابو قحافه در روز فتح مکه اسلام آورد، و در زمان عمر، بعد از شش ماه و چند روز از مرگ ابو بکر مرد.


۲- مرگ هند جگر خوار لعنت الله علیها


در سال ۱۳ هجری قمری در روز مرگ ابو قحافه، هند جگر خوار همسر ابو سفیان و مادر معاویه بدرکات جحیم شتافت. هند به ظاهر همسر ابو سفیان و مادر معاویه و عتبه و یزید بود، اما از صاحبان پرچم بود که مردها به او مراجعه می‌کردند، و میل زیادی به غلامان سیاه داشت، ولی هر گاه بچه سیاهی می‌زایید او را می‌کشت. معاویه را به چهار کس نسبت می‌دهند: مسافر بن ابی عمرو، عماره بن ولید بن مغیره، عباس و صباح که این ملعون مغنی عماره بن ولید و جوانی خوش سیما بود و کارگری ابوسفیان می‌نمود. هند با او الفتی خاص داشت و لذا علمای انساب عتبه بن ابی سفیان را هم از صباح می‌دانند. هنگامی که هند به معاویه بارور شد مایل نبود او را در خانه بزاید. لذا کنار کوه اجیاد آمد و آنجا وضع حمل کرد و به این دلیل است که حسان می‌گوید: «لمن الصبی بجانب البطحاء - فی التراب ملقی غیر ذی مهد» فرزندی که در کنار بیابان مکه بدون گهواره روی زمین رها شده از آن کیست؟


سوابق سوء خاندان معاویه با اسلام


از این زن و شوهر و فرزندش معاویه و نوه‌اش یزید، اذیت‌ها و جسارت‌ها به پیامبر صلی الله علیه و آله و امیر المومنین و امام حسن و امام حسین علیهم السلام رسید که در کتب تاریخ و روایات به تفصیل ذکر شده است. از آن جمله در مسیر حرکت کفار قریش به طرف احدی برای جنگ با پیامبر صلی الله علیه و آله، هند قصد داشت قبر مادر آن حضرت جناب آمنه بنت وهب علیها السلام را نبش کند و جسارت کند، چه اینکه پدر و مادر و عموی هند در بدر کشته شده بودند. ولی کفار قریش مانع شدند و گفتند این رسم می‌شود و مردگان ما را هم این چنین می‌کنند. هند گفت: باید محمد یا علی یا حمزه را بکشم! این بود که وحشی را بر این کار گماشت و وعده هایی به او داد. وحشی گفت: قادر به کشتن پیامبر و علی نیستم ولی برای حمزه کمین می‌کنم، با این مقدمه بود که آن بزرگوار را حسب دستور هند ملعونه به شهادت رساند. به دستور هند وحشی سینه مبارک حضرت حمزه علیه السلام را شکافت، و جگر آن بزرگوار را خارج کرد و مانند سگ به دندان گرفت، ولی جگر مانند سنگ نقره‌ای رنگ شد و دندانش کارگر نشد، و آن را روی زمین انداخت و از آن روز ملقب به آکلة الاکباد شد. بعد خودش با خنجر گوش، بینی و... حضرت حمزه را برید و به گرد آویخت. با این جنایت، دل مبارک پیامبر صلی الله علیه و آله را آزرد و آن حضرت و امیر المومنین علیهم السلام و فاطمه الزهرا علیها السلام و صفیه عمه پیامبر صلی الله علیه و آله و خواهر حمزه و دیگران گریستند. با این همه جنایت، پیامبر صلی الله علیه و آله اسلام هند و همسرش را که با اکراه مسلمان شده بودند پذیرفت. ابن ابی الحدید می‌گوید: هند با عده‌ای از زن‌ها قریش خدمت پیامبر صلی الله علیه و آله آمدند در حالی که نقاب زده بود و خود را پوشانده بود به خاطر کارهایی که بر ضد پیامبر (صلی الله علیه و آله) انجام داده بود، مخصوصاً شهادت جناب حمزه (علیه السلام) و می‌ترسید که آن حضرت او را مواخذه فرماید. حضرت عهد و پیمان از آن‌ها گرفت که به خداوند متعال شرک نورزند و مطالبی دیگر را نیز شرط فرمود و آنها قبول کردند. هند کلامی گفت که معلوم شد همسر ابو سفیان است. حضرت فرمودند: آیا تو هندی؟ گفت: بله و به ظاهر شهادتین را بر زبانش جاری نمود و تقاضای بخشش نمود. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمودند: دیگر نباید زنا کنی. هند گفت: مگر زن حره زنا می‌کند؟! در اینجا عمر خندید؛ به خاطر آنچه بین او و خودش اتفاق افتاده بود. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمودند: و نباید بچه را بکشی! هند گفت: به جان خودم سوگند من بچه ها را بزرگ کردم و شما آن‌ها را در بدر کشتید. اینجا هم عمر چنان خنده‌ای کرد که بر پشت افتاد.


تقویم شیعه، نوشته استاد حجت الاسلام عبد الحسین بندانی، صفحه ۳۹۹-۴۰۲

  • ۰ نظر
  • ۰۹ شهریور ۹۸ ، ۲۱:۵۱
  • مصطفی جمشیدی

تقویم شیعه


بیست و نهم ذی الحجه


منازل امام حسین علیه السلام تا کربلا: ۲۰- قطقطانیه


در این روز حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام با اصحابشان به همراه لشکر حر به «قطقطانیه» رسیدند. بنا بر روایتی امام صادق علیه السلام فرمودند: هنگامی که در قطقطانیه نزول اجلال فرمودند چشم حضرت به خیمه‌ای بنا شده افتاد، و پرسید: این خیمه از آن کیست؟ عرض کردند: از آن عبید الله بن حر جعفی است ... و گفته شده که در قصر مقاتل عبیدالله بن حرّ الجعفی با امام علیه السلام ملاقات داشته است.


تقویم شیعه، نوشته استاد حجت الاسلام عبد الحسین بندانی، صفحه ۳۹۹

  • ۰ نظر
  • ۰۹ شهریور ۹۸ ، ۱۹:۵۳
  • مصطفی جمشیدی


اعتراف عبد الوهاب شعرانی به ولادت و زنده بودن امام مهدی علیه السلام


عبد الوهاب شعرانی از علمای بزرگ اهل تسنن در مورد امام مهدی علیه السلام می‌نویسد:


المهدي عليه السلام وهو من أولاد الإمام حسن العسکری، ومولده علیه السلام لیله النصف من شعبان سنه خمس وخمسین ومائتین، وهو باق إلی أن یجتمع بعیسى بن مریم علیه السلام، فیکون عمره إلی وقتنا هذا وهو سنه ثمان وخمسین وتسعمائه ـ سبعمائه سنه وست سنین.


مهدی علیه السلام از اولاد امام حسن عسکری (علیه السلام) است که در شب نیمه شعبان سال ۲۵۵ هجری به دنیا آمده است و او تا زمانی که با حضرت عیسی بن مریم (علیهما السلام) دیدار کند باقی خواهد ماند. پس عمر ایشان تا این سال (یعنی زمان مولف، سال ۹۵۸ هجری قمری) هفتصد و شش سال شده است.


الیواقیت و الجواهر، تالیف عبد الوهاب شعرانی، جلد ۲، صفحه ۵۶۲، چاپ دار الاحیاء التراث العربی


جایگاه شعرانی نزد اهل تسنن:


آلوسی از علمای بزرگ اهل تسنن در مورد او می‌نویسد:


مولانا الشعراني وهو من أكابر أهل السنة بل من مشايخ أهل الله تعالى.


روح المعانی، جلد ۱، صفحه ۲۲۱، چاپ دار الکتب العلمیة


اللهم عجل لولیک الفرج

  • ۰ نظر
  • ۰۸ شهریور ۹۸ ، ۲۳:۴۹
  • مصطفی جمشیدی