حدیث، شعر و فضائل اهل بیت علیهم السلام

✅ اشعار مذهبی
✅ نشر معارف و احادیث اهل بیت
✅ فضایل اهل بیت از کتب اهل خلاف
✅ تقویم شیعه

صفحه اینستاگرام:
http://Instagram.com/_u/Hadis_Sher_Fazael

کانال تلگرام:
http://telegram.me/Hadis_Sher_Fazael

آخرین نظرات
  • ۱۰ بهمن ۹۹، ۲۲:۴۱ - حسین بوذرجمهری
    عالی
  • ۲۰ مرداد ۹۸، ۱۹:۵۳ - محمد صادق تقی زاده
    دمت گرم !

۱۲ مطلب با موضوع «عقاید شیعه و سخنان بزرگان» ثبت شده است


حلاج مدعی دروغین نیابت امام زمان عجل الله فرجه


شیخ طوسی رضوان الله علیه می‌نویسد: 


ذكر المذمومين الذين ادعوا البابية - لعنهم الله - ... و منهم الحسين بن منصور الحلاج.


ذکر مذمومینی که به دروغ ادعای بابیت و سفارت کردند که خدا ایشان را لعنت کند ... و از آن‌هاست حسین بن منصور حلاج‏.


الغیبة، تالیف شیخ طوسی، صفحه ۲۴۹، چاپ منشورات الفجر بیروت

  • ۰ نظر
  • ۲۶ خرداد ۹۹ ، ۲۲:۴۹
  • مصطفی جمشیدی


سخن علامه مجلسی رضوان الله علیه با آن شیعیانی که دنباله‌رو صوفیه شده‌اند: 


پس اگر اعتقاد به روز جزا داری امروز حجت خود را درست کن که چون فردا حق تعالی از تو حجت طلبد جواب شافی و عذر پسندیده داشته باشی، و نمی‌دانم بعد از ورود احادیث صحیحه از اهل بیت رسالت علیهم السلام و شهادت این بزرگواران از علمای شیعه رضوان الله علیهم بر بطلان این طائفه و طریقه ایشان در متابعت ایشان نزد حق تعالی چه عذر خواهی داشت؟! آیا خواهی گفت متابعت حسن بصری کردم که چند حدیث در لعن او وارد شده است؟ یا متابعت سفیان ثوری کردم که با امام جعفر صادق علیه السلام دشمنی می‌کرده و پیوسته معارض آن حضرت می‌شده است، و بعضی احوال او را در اول کتاب بیان کردیم، یا متابعت غزالی را عذر خود خواهی گفت که به یقین ناصبی بوده! و می‌گوید در کتاب‌های خود، به همان معنا که مرتضی علی امام است، من هم امامم! و می‌گوید: هر کس یزید را لعنت می‌کند گناهکار است، و کتاب‌ها در لعن و رد شیعه نوشته، مانند کتاب «المنقذ من الضلال» و غیر آن، یا متابعت برادر ملعونش احمد غزالی را حجت خواهی کرد که می‌گوید: شیطان از اکابر اولیاء الله است؟! یا ملای رومی را شفیع خواهی کرد که می‌گوید: ابن ملجم را حضرت امیر المومنین علیه السلام شفاعت می‌کند، و به بهشت خواهد رفت، و حضرت امیر به او گفت که: تو گناهی نداری چنین مقدر شده بود و تو در آن عمل مجبور بودی! و می‌گوید: چون که بی‌رنگی اسیر رنگ شد موسئی با موسئی در جنگ شد و در هیچ صفحه از صفحه های مثنوی نیست که اشعار به جبر یا وحدت وجود یا سقوط عبادات یا غیر آن‌ها از اعتقادات فاسد نکرده باشد. و چنانکه مشهور است و پیروانش قبول دارند ساز و دف و نی شنیدن را عبادت می‌دانسته است یا پناه به محی الدین (ابن عربی) خواهی برد که هرزه‌هایش را در اول و آخر این کتاب شنیدی، و می‌گوید جمعی از اولیاء الله هستند که رافضیان (شیعیان) را به صورت خوک می‌بینند، و می‌گوید به معراج که رفتم مرتبه علی را از مرتبه ابو بکر و عمر و عثمان پست‌تر دیدم! و ابو بکر را در عرش دیدم! چون برگشتم به علی گفتم چون بود که در دنیا دعوی می‌کردی که من از آن‌ها بهترم الحال دیدم مرتبه تو را که از همه پست‌تری!! و او و غیر او از این تزریقات بسیار دارند که متوجه آن‌ها شدن موجب طول سخن می‌شود.


عین الحیات، تالیف علامه مجلسی، جلد ۲، صفحه ۴۵۷-۴۵۸، چاپ انتشارات انوار الهدی

  • ۰ نظر
  • ۱۴ ارديبهشت ۹۹ ، ۲۲:۰۳
  • مصطفی جمشیدی


نظر علامه فیض کاشانی رضوان الله علیه در مورد دعای صنمی قریش


فیض کاشانی از علمای بزرگ شیعه و صاحب تفسیر صافی و استاد علامه مجلسی رضوان الله علیه در کتاب الکلمات الطریفة می‌نویسد:


[کلمه ۲۰] تایید: آیا نشنیدی آنچه در شأن دعای «صنمی قریش» آمده است که هر آن کس با آن، دعا کند، مانند کسی است که در کنار پیامبر صلی الله علیه و آله در بدر و حنین هزار هزار تیر به سوی دشمن پرتاب کرده باشد؟ و شاید راز آن در این باشد، آن گاه که دست او از جهاد با سنان کوتاه شد باید به سوی نفرین با زبان روی آورد و آن گاه که از نبرد با نیزه‌ها ناتوان ماند با تیرهای نفرین به سوی ارواح آنان به جنگ پردازد و بدین گونه سزاوار است که با بدان و بدکاران برخورد شود، همان کسانی که از راه خداوند منع می‌نمایند. امیر مؤمنان علیه السلام در نمازها و نافله‌هایش با این دعا [یعنی دعای صنمی قریش] به نفرین گروهی از اشقیا می‌پرداخت و این بدان علت است که آنان موجبات خشم خداوندی را پذیره گشتند و خشنودی او را ناخوش داشتند و خداوند اعمال آنان را باطل کرد. آنان کسانی‌اند که خدای آنان را لعنت کرد و گوش آن‌ها را کر و چشمانشان را نابینا ساخت.


الکلمات الطریفة، تالیف فیض کاشانی، صفحه ۵۹، کلمه ۲۰

  • ۰ نظر
  • ۱۴ ارديبهشت ۹۹ ، ۱۰:۲۹
  • مصطفی جمشیدی


اعتقاد شیعه در مورد انکار هر کدام از دوازده امام علیهم السلام در کلام شیخ صدوق رحمه الله


علامه مجلسی رضوان الله علیه می‌نویسد:


ابن بابویه (شیخ صدوق رحمه الله) در رساله عقاید گفته است که: هرکه دعوی امامت کند و امام نباشد ظالم و ملعون است، و هرکه امامت را در غیر اهلش قائل شود ظالم و ملعون است. و حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرموده است که: هر که انکار کند امامت علی را بعد از من انکار پیغمبری من کرده است و هر که انکار پیغمبری من کند انکار پروردگاری خدا کرده است. و [شیخ صدوق] گفته است: اعتقاد ما در حق کسی که انکار امامت امیر المومنین و امامان بعد از او کند به منزله کسی است که انکار پیغمبری پیغمبران کرده است. و اعتقاد ما در باب کسی که اقرار کند به امامت امیر المومنین علیه السلام و انکار کند یکی از امامان بعد از او را (به مانند زیدیه و اسماعیلیه و ...) به منزله کسی است که ایمان بیاورد به جميع پیغمبران و انکار کند پیغمبری محمد صلی الله علیه و آله را، و حضرت صادق علیه السلام فرمود که: منکر آخر ما مثل منکر اول ما است. و حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمود که: امامان بعد از من دوازده نفرند اول ایشان حضرت امیر است و آخر ایشان حضرت قائم است، اطاعت ایشان اطاعت من است و معصیت ایشان معصیت من است. هرکه انکار کند یکی از ایشان را انکار من کرده است. وحضرت صادق علیه السلام فرمود که: هرکه شک کند در کفر دشمنان ما و ستم کنندگان بر ما کافر است.


حق الیقین، تالیف علامه مجلسی، صفحه ۸۳۱، چاپ انتشارات سرور

  • ۰ نظر
  • ۲۵ اسفند ۹۸ ، ۲۲:۵۱
  • مصطفی جمشیدی


نظر مرحوم ملا مهدی نراقی در مورد دعای شریف صنمی قریش:


در دعای صنمی قریش که به حد یقین رسیده که از کلام معجز نظام حضرت امیر المومنین علیه السلام است و عدول مشایخ شیعه به طرق معتبره این دعا را از آن حضرت روایت کرده‌اند اشاره به این معنی شد و در آن دعا حضرت ابتدا فرموده که: «اللهمّ العن صنمی قریش و جبتیها و طاغوتیها»؛ یعنی باز خدایا لعن کن بر دو صنم قریش و دو جبت و دو طاغوت قریش. بعد از آن به ازاء عمل بدی که ایشان کرده‌اند، لعنی بر ایشان کرده است و آن اعمال را به تفصیل اسم برده از غصب خلافت و منع ارث و منبر پیغمبر صلی الله علیه و آله را از وصی و غیر ذلک از اعمال قبیحه ایشان تا آن که ایشان را لعن کرده و به سبب بالا رفتن ایشان بر عقبه و انداختن دباب بر پیش پای پیغمبر صلی الله علیه و آله، و اکثر فقرات آن دعا نص صریح است که مراد از صنمی قریش اول و ثانی‌اند و هر که ملاحظه فقرات آن را بکند می‌داند که حضرت امیر علیه السلام از ایشان چه در دل داشته است.


شهاب ثاقب، تالیف ملا مهدی نراقی، صفحه ۲۹-۳۰، تالیف کنگره بزرگداشت محققان ملا مهدی و ملا احمد نراقی

  • ۰ نظر
  • ۲۲ اسفند ۹۸ ، ۲۳:۳۴
  • مصطفی جمشیدی